Category Archives: Przedsiębiorczość Akademicka

Standardy nauczania przedsiębiorczości w szkołach wyższych

     Od pewnego czasu w ramach Zespołu ds Innowacji i Designu DRPIN prowadzimy dyskusje do której i Was zapraszam. Dyskutujemy o standardach nauczania przedsiębiorczości w szkołach wyższych z punktu wiedzenia właściciela mikro – firmy zatrudniającej do 10 osób.
     W miarę opracowywania, będą pojawiały się na blogu zagadnienia, które do tej pory poruszaliśmy. Oto one w kolejności przypadkowej:
  • co jest celem zakładania działalności gospodarczej
  • skąd się bierze motywacja
  • o metodach podejmowania decyzji
  • uczenia przez doświadczenie
  • dostrzeganie szansy biznesowe
  • umiejętność porozumiewania się  z otoczeniem
  • umiejętność pracy w grupie
  • delegowanie zadań czy współpraca
  • pogodzenia systematyczności w działaniu z kreatywnością
  • asertywność a próżność w biznesie
  • zarządzenie czasem czy strumieniem informacji
  • strach przed pracą w grupie
  • przedsiębiorczość jest emanacją osobowości właściciela
  • sprzeczność pogodzenia czekiwań klienta, pracownika i właściciela
  • praktykach dla pracowników i braku praktyki dla przedsiębiorców
Reklamy

Przedsiębiorczość nie jedno ma imię ?

Od pewnego czasu, wśród osób uczestniczących w pracach Dolnośląskiej Rady Przedsiębiorczości i Nauki toczy się dyskusja o Przedsiębiorczości.

Dyskusja jest ożywiona. Okazuje się, że prawdopodobnie mówimy o różnych pojęciach. Pojawia się zatem konieczność zdefiniowania tego, o czym mówimy w taki sposób, aby w przyszłości rozumieć to samo używając tych samych pojęć. Szczególnie, że dyskusja toczy się o tym, czego uczelnie powinny nauczać w ramach Przedsiębiorczości Akademickiej oraz o tym, co Student powinien wiedzieć a co umieć po zakończeniu nauki tego przedmiotu.

Na początek odwołajmy się do Wikipedii:

Przedsiębiorczość – cecha charakteru lub zespół cech w grupie i zachowań właściwych przede wszystkim dla przedsiębiorców.
W teorii ekonomii przedsiębiorczość definiowana jest jako swoista forma pracy lub jako czwarty (obok pracy, ziemi i kapitału) czynnik produkcji. Główne cechy przedsiębiorców to m.in. umiejętność dostrzegania potrzeb i doskonalenia pomysłów, zdolności do wykorzystywania nadarzających się okazji oraz gotowość do podejmowania ryzyka.

O przedsiębiorczości można mówić w dwóch wymiarach:

1. proces: (akt tworzenia i budowanie czegoś nowego, nowego przedsiębiorstwa). Przedsiębiorczość to zorganizowany proces działań ukierunkowany w danych warunkach na wykorzystanie nowatorskiego pomysłu w celu generowania korzyści na rynku. W procesie budowania podkreśla się:

  • kreatywność i innowacja
  • umiejętność wykorzystania pomysłów, okazji
  • ryzyko (niepewność)

2. zespół cech: opisujących szczególny sposób postępowania człowieka. Przedsiębiorczość wyróżnia się:

  • dynamizmem, aktywnością
  • skłonnością do podejmowania ryzyka
  • umiejętnością przystosowywania się do zmieniających się warunków
  • postrzeganiem szans i ich wykorzystywaniem
  • innowacyjnością i motoryką

Cechy charakterystyczne przedsiębiorczości to przede wszystkim:

  • ekspansywność – chęć dorównania najlepszym i najsilniejszym, stawianie sobie ambitnych celów by osiągnąć większe korzyści;
  • innowacyjność – wprowadzanie i ciągłe poszukiwanie twórczych ulepszeń.

Na przestrzeni lat, teorie przedsiębiorczości ulegały zmianie. Tak naprawdę każdy uczony miał inną, swoją własną teorię.

  • Kinght (1921) – za przedsiębiorczość uważa korzyść z obcowania/znoszenia niepewności i ryzyka
  • Schumpeter (1934) – przeprowadzanie nowych kombinacji w organizacji firmy (nowe produkty, nowy serwis, nowe źródła surowców, nowe metody produkcji, nowe rynki, nowe struktury organizacji)
  • Hostelitz (1952) – koordynacja produktywnych źródeł…wprowadzenie innowacji oraz zaświadczenie kapitału
  • Cole (1959) – celowe działanie mające na celu rozpoczęcie oraz rozwój biznesu ściśle zorientowanego na osiąganie zysków
  • McClelland (1961) – umiarkowane podejmowanie ryzyka
  • Casson (1961) – zdolności do podejmowanie decyzji i ocen dotyczących koordynacji rzadkich zasobów
  • Gartnet (1985) – umiejętność tworzenia nowych organizacji
  • Stevenson, Roberts i Grousbeck (1989) – poszukiwanie nowych możliwości bez względu na aktualnie zarządzane zasoby
  • Kamil Janus (1992) – poszukiwanie nowoczesnych doznań za pośrednictwem książek filozoficzno – kulturowych. Również gry i zabawy polegające na biegłym rachunku matematyczno-fizycznym.
  • Hart, Stevenson, Dail (1995) – poszukiwanie nowych możliwości bez względu na aktualnie zarządzane zasoby, jednakże ograniczone przez wcześniejsze decyzje właścicieli.

Tyle Wikipedia. Jak widać, jest to dość mocno rozbudowana informacja.

Kolejna propozycja należy do Marka Domagały – członka Zespołu ds Przedsiębiorczości Akademickiej

Przedsiębiorczość jego zdaniem to :

„Umiejętność opracowania pomysłu, który może zaspokoić istniejące lub wykreowane potrzeby rynkowe oraz komercjalizacja tego pomysłu, tj. zbudowanie na nim biznesu.”
„Zespół cech ludzkich, takich jak aktywność, pomysłowość, samoorganizacja, umiejętność pracy w zespole i jego kierowania, skłonność do ryzyka i umiejętność przystosowania do zachodzących zmian w celu zwiększenia efektywności działania.” lub krótko „Zespół cech ludzkich pozwalających zwiększyć efektywność działania.”

A ty jak zdefiniujesz – przedsiębiorczość ?

autorzy: Marek Domagała & Cezary Rutka